170 Kata-Kata Bijak Bahasa Jawa tentang Kehidupan

Menyajikan beragam informasi terbaru, terkini dan mengedukasi.
·waktu baca 7 menit
Tulisan dari Kabar Harian tidak mewakili pandangan dari redaksi kumparan

Kata-kata bijak bahasa Jawa merupakan salah satu bentuk warisan budaya yang sarat akan makna kehidupan dan penuh nilai-nilai luhur.
Dalam setiap ungkapan yang terucap atau tertulis, terselip pesan moral, filosofi hidup, serta panduan etika yang telah diwariskan secara turun-temurun oleh para leluhur.
Bahasa Jawa yang dikenal halus dan kaya nuansa, mampu menyampaikan nasihat dengan cara yang lembut namun menyentuh hati.
Daftar isi
Daftar isi

Daftar isi
Kata-Kata Bijak Bahasa Jawa
Dikutip dari laman p2k.stekom.ac.id, bahasa Jawa tidak hanya kaya secara linguistik, tetapi juga menyimpan kearifan lokal yang dalam dalam bentuk kata-kata bijak bahsa Jawa atau paribasan, bebasan, dan unen-unen.
Melalui ungkapan-ungkapan ini, masyarakat Jawa telah mewariskan nilai-nilai kehidupan, kesabaran, kerendahan hati, hingga semangat dalam menghadapi tantangan hidup.
Berikut ini kata-kata bijak Bahasa Jawa tentang kehidupan yang sarat makna dan dapat menjadi inspirasi dalam menjalani hari-hari.
Urip iku mung mampir ngombe, aja lali karo tujuan utama.
Sabar iku ora ana watese, nanging ganjarane gedhe.
Ojo gumunan, ojo kagetan, ojo dumeh.
Urip kudu ngati-ati, ojo nganti cilaka mergo kesusu.
Sing tabah bakal entuk berkah.
Nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake.
Urip iku kudu eling lan waspada.
Sepi ing pamrih, rame ing gawe.
Kebecikan cilik nek dilakoni terus, bakal dadi gedhe.
Wong sabar rejekine jembar.
Sing penting ora mung pinter, nanging kudu bener.
Ngerti sadurunge ngritik, mikir sadurunge ngomong.
Aja mung bisa nuntut, nanging kudu bisa nglakoni.
Luwih becik ngalah tinimbang kerusuhan.
Wong pinter kalah karo wong bejo, nanging wong jujur ora tau kalah.
Rejeki ora bakal ketukar, sing penting nyoba terus.
Kahanan ora mesthi sesuai kersane, nanging kudu tetep syukur.
Tresna iku ora kudu nduweni.
Sing sabar bakal menang ing tembe.
Aja gumedhe yen isih ana langit ing nduwurmu.
Pinter iku penting, tapi budi pekerti luwih utama.
Aja mung ngoyak donya, lali akhirat.
Susah seneng kudu dilakoni bareng.
Mangan ora mangan sing penting kumpul.
Urip iku sawang sinawang, aja mung ndelok njaba.
Ngapusi kuwi gampang, tapi mbangun kapercayan maneh angel.
Sing jujur uripe tenterem.
Sak apik-apike rencana manungsa, isih apik rencana Gusti.
Tansah eling lan waspada marang kahanan.
Aja ngremehake wong cilik, bisa wae dheweke dadi panggonan pertolonganmu.
Aja kakehan sambat, luwih becik akeh syukur.
Wong urip kudu duwe pegangan lan prinsip.
Rasa cukup iku kunci kabahagiaan.
Urip aja mung nglamun, ayo tumindak.
Becik ketitik, ala ketara.
Sak luwese banyu, isih isa nyandhet watu.
Gusti ora sare, kabeh wis ono gandheng cenenge.
Wong kang tansah nyoba, bakal nemokake dalane.
Ora kabeh sing kowe karepke kuwi apik kanggo uripmu.
Aja dadi uwong sing mung pinter ngomong.
Tresna marang wong tuwa iku kunci sukses sejati.
Kebecikan ora perlu diumbar, bakal katon dhewe.
Sengsara iku bagian saka perjalanan urip.
Ojo seneng numpuk bandha, lali karo tetangga.
Aja gumantung marang wong liya, kudu mandiri.
Urip kudu bisa nrima, supaya tentrem.
Ojo nganti dadi uwong sing ora ngerti syukur.
Ngawula marang sesama, iku mulya.
Yen ora bisa ngguyu bareng, aja ngajak nangis.
Piye-piye, wong tuwa kudu tetep diutamakke.
Sing becik bakal nemu becik.
Tandur kabecikan, panen katentreman.
Wong ngapusi bakal kejiret ucapane dewe.
Ora kabeh masalah kudu diomongake, kadang cukup disuwek atine.
Manungsa mung bisa usaha, hasil tetep wewenang Gusti.
Aja ngeluh, luwih becik ngupaya.
Seneng bareng, susah bareng, iku jenenge setya.
Urip kuwi kaya banyu mili, kudu terus maju.
Wong kang ikhlas bakal diparingi luwih.
Ngudi kawruh iku ora ono enteke.
Urip iku mung mampir ngombe, aja lali karo tujuan utama.
Sabar iku ora ana watese, nanging ganjarane gedhe.
Ojo gumunan, ojo kagetan, ojo dumeh.
Urip kudu ngati-ati, ojo nganti cilaka mergo kesusu.
Sing tabah bakal entuk berkah.
Nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake.
Urip iku kudu eling lan waspada.
Sepi ing pamrih, rame ing gawe.
Kebecikan cilik nek dilakoni terus, bakal dadi gedhe.
Wong sabar rejekine jembar.
Sing penting ora mung pinter, nanging kudu bener.
Ngerti sadurunge ngritik, mikir sadurunge ngomong.
Aja mung bisa nuntut, nanging kudu bisa nglakoni.
Luwih becik ngalah tinimbang kerusuhan.
Wong pinter kalah karo wong bejo, nanging wong jujur ora tau kalah.
Rejeki ora bakal ketukar, sing penting nyoba terus.
Kahanan ora mesthi sesuai kersane, nanging kudu tetep syukur.
Tresna iku ora kudu nduweni.
Sing sabar bakal menang ing tembe.
Aja gumedhe yen isih ana langit ing nduwurmu.
Pinter iku penting, tapi budi pekerti luwih utama.
Aja mung nyalahke nasib, coba waca maneh upayamu.
Luwih becik nyantai tinimbang buru-buru salah.
Senajan sepine urip, aja nganti ilang semangat.
Wong apik ora mesthi disenengi, nanging tetep becik iku pilihan.
Wektu iku guru paling jujur.
Kabeh ono waktune, aja dipaksa.
Sing utama ora mung dhuwit, nanging kulawarga lan kabecikan.
Ojo golek salah, nanging golek solusi.
Aja mung percaya, nanging kudu ngerti.
Wong sing wani tanggung jawab, kuwi sing pantes dadi pemimpin.
Tresno iku dudu janji manis, nanging bukti nyata.
Wong pinter rumangsa ora ngerti, wong bodho rumangsa ngerti kabeh.
Golek ilmu ora ngerti wektune.
Sukses iku dudu ora tau gagal, nanging bisa tangi saben gagal.
Ojo nyawang sapa sing ngomong, tapi rungokna apa sing diomong.
Urip ora mung kanggo awake dhewe, nanging uga kanggo wong liya.
Nek pengin dihargai, kudu iso ngurmati.
Dadi uwong kudu jujur lan andhap asor.
Ati tentrem asal ora duweni rasa dendam.
Yen wis percaya marang Gusti, kabeh rasa kuatir bakal ilang.
Apik tenan ora butuh pujian, ala tenan ora butuh fitnah.
Tansah becik marang sapa wae, ben uripmu ketularan becik.
Aja mung ndelok saka njaba, mlebu lan rasakna.
Kulo nuwun luwih utama tinimbang ndadak mlebu.
Wong sing mbales lara ati nganggo sabar, kuwi sing menang sejati.
Sabar iku dudu lemes, tapi kuwat.
Wektu ora iso dibalekke, gunakna kanthi becik.
Ojo mung nyalahke Gusti, nanging luwih nyedaki.
Duweni ati sing legawa iku luwih larang tinimbang emas.
Ojo lali karo sopo sing mbantu nalika panjenengan durung duwe opo-opo.
Kawruh tanpa laku, kaya wit tanpa woh.
Sing tenang iku luwih menang.
Aja kesuwen ngimpi, ayo tangi lan tumindak.
Wong lanang sejati iku sing bisa njaga lan ngayomi.
Wong wadon sejati iku sing bisa ngemong lan ngerti.
Sepi ing pamrih, rame ing gawe.
Rejeki ora bakal ketukar, sing penting nyoba terus.
Urip iku kudu eling lan waspada.
Nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake.
Urip kudu ngati-ati, ojo nganti cilaka mergo kesusu.
Sepi ing pamrih, rame ing gawe.
Kebecikan cilik nek dilakoni terus, bakal dadi gedhe.
Sabar lan syukur iku kunci ngadhepi kabeh.
Ojo gawe lara ati wong liya, mergo kuwi baline luwih abot.
Senajan alon, sing penting tekan.
Wong sabar rejekine jembar.
Sing penting uripmu migunani kanggo liyane.
Yen wis waktune, kabeh bakal dadi apik.
Ora ana perjuangan tanpa lara.
Ojo mung ndelok saka njaba, mlebu lan rasakna.
Ojo mburu seneng, nanging gawéa seneng.
Senajan wis tuwa, kawruh kudu ditambah terus.
Urip iku sawang sinawang, aja mung ndelok njaba.
Sing sabar bakal menang ing tembe.
Aja gumunan, ojo kagetan, ojo dumeh.
Rejeki ora bakal ketukar, sing penting nyoba terus.
Ojo getun karo sing wis kelakon, nanging sinaono.
Urip iku kudu legawa, supaya atine ora rekasa.
Aja kesuwen ngimpi, ayo tangi lan tumindak.
Uwong sugih ora mesthi bahagia, nanging wong nrimo mesthi tentrem.
Sabar lan syukur iku kunci ngadhepi kabeh.
Ojo gumunan, ojo kagetan, ojo dumeh.
Aja ngremehake wong cilik, bisa wae dheweke dadi panggonan pertolonganmu.
Aja kakehan sambat, luwih becik akeh syukur.
Urip kudu bisa nrima, supaya tentrem.
Ojo nganti dadi uwong sing ora ngerti syukur.
Ngawula marang sesama, iku mulya.
Yen ora bisa ngguyu bareng, aja ngajak nangis.
Piye-piye, wong tuwa kudu tetep diutamakke.
Luwih becik diceluk wong biasa, tinimbang dadi wong angkuh.
Sing penting ora menang-menangan, nanging bareng-bareng menang.
Ojo ngarepke kabagyan saka liyo, gawéa dhewe.
Kabeh uwong nduweni bagian rejekine dewe.
Ora kabeh tangis nuduhake lemah, kadang kuwat banget nganti lara.
Yen tresnamu ora dibales, dudu salahmu.
Urip sing sederhana, nanging kebak makna.
Dadi wong sabar iku dudu gampang, nanging ngluhurake.
Wayahe susah, ojo nyalahke Gusti, nanging luwih nyedaki.
Tanggung jawab dudu beban, nanging kawajiban.
Ora kabeh sing katon rame iku seneng.
Aja nyelaki uwong yen awakmu durung resik.
Aja mung ngapusi awakmu dhewe karo dalan sing salah.
Tansah ngucap syukur, meski mung entuk sithik.
Kabeh uwong duwe wektu gemilang, sabar menunggu.
Urip iku latihan sabar sing terus-terusan.
Wong sing eling lan waspada ora gampang kecekel masalah.
Yen atimu resik, panguripanmu bakal apik.
Aja mung kepengin dipahami, coba uga ngerti.
Ora kabeh kowe kudu bener, kadang kudu ngalah.
Itulah deretan kata-kata bijak bahasa Jawa tentang kehidupan, semoga membantu dan abermanfaat. (KIKI)
Baca juga: 105 Kata-Kata Keren Berkelas yang Penuh Inspirasi
